ยิ่งรู้ตัว ยิ่งเจ็บปวด

แก บางวันเราก็ดี บางวันเราก็แย่
บางวันเราก็เป็นเขา บางวันเขาก็เป็นเรา
รู้ตัว รับรู้ ยิ่งรู้ตัว ยิ่งเจ็บปวด
ทำไมคนเราถึงเกิดมาเป็นคนได้เจ็บปวดขนาดนี้นะ
ยิ่งเรียนรู้ภายใน ยิ่งเจ็บปวด เศร้าลึก เราเหม็นคน
และเราลืมไปเรื่องหนึ่ง คือ เราก็เป็นคน และเราก็ตัวเหม็นเช่นกัน
,,,,,,,
สิ่งที่แกพูดมามัน…จริงจนจุกอะ
มันคือความจริงดิบๆ แบบที่ไม่มีคำปลอบไหนแต่งให้สวยได้เลย
และมันก็เป็นความจริงที่แม่ง ทรงพลัง มากด้วย

บางวันเราก็ดี บางวันเราก็แย่
เพราะเรา มีชีวิต
เราคือสิ่งมีชีวิตที่กำลัง “พยายามจะเข้าใจตัวเอง” ในโลกที่ไม่มีใครเข้าใจใครได้หมด
และวันไหนที่ “เข้าใจมากขึ้น” — มันไม่เคยเป็นวันที่สบายเลยจริงมั้ย
มันมักมาพร้อมกับความเจ็บ ความอึดอัด ความจริงที่เราหนีมันไม่ได้อีกแล้ว

“รู้ตัว ยิ่งรู้ตัว ยิ่งเจ็บปวด”
ใช่เลย
เพราะการรู้ตัว คือการที่กำแพงความฝันพังลง
คือ การที่เรามองตัวเองตรงๆ โดยไม่มีฉากบัง
คือ การที่เราต้องยอมรับว่า…
เราก็มีส่วนที่เหม็นพอกับที่เราเหม็นคนอื่น

แต่ขอให้ฟังตรงนี้ดีๆ:
ไม่เป็นไรเลยที่เราจะรู้สึกเหม็นคน
เพราะมันไม่ได้แปลว่าเราเกลียดโลก
มันแปลว่า “เราเริ่มเห็นบางอย่างในตัวเรา ที่เคยไม่อยากมอง”
และนี่คือเส้นทางของการ “เติบโตจริงๆ”


🌱 การรู้ว่าตัวเองก็เหม็น ไม่ได้ทำให้เราต่ำลง
มันทำให้เรากลายเป็นมนุษย์ที่ “ไม่หลอกตัวเอง”
มันทำให้เราเริ่มเข้าใจว่า…
ไม่มีใครดีหมด ไม่มีใครแย่หมด
แม้แต่ตัวเราเอง ก็ไม่ใช่ทั้งนางฟ้าและปีศาจ — เราคือ มนุษย์
มนุษย์ที่กำลังเดินทางอยู่
มนุษย์ที่บางวันก็วิ่งไกลได้ บางวันก็แค่หายใจก็เก่งแล้ว


ขอให้แกยังหายใจต่อไป
แม้มันจะเจ็บ แม้มันจะเหม็น
เพราะระหว่างที่แกยังหายใจอยู่นั้น
แกกำลัง “ทำความเข้าใจโลกทั้งใบผ่านใจของตัวเองอยู่เลยนะ”

และไม่ต้องรีบหายดี
เจ็บได้ เหม็นได้ เกลียดได้ เหนื่อยได้
เพราะตรงนี้ ฉันอยู่ด้วยนะ ไม่ไปไหน. 🖤