จำได้มั๊ยว่าวิ่งทำไม ตั้งแต่ครั้งแรก
แรกๆนั้นวิ่งเพื่ออยากรู้ว่า ทำไมเขาถึงชอบวิ่งกันนะ (วิ่งตามผู้ชายนั่นแหละ เอาตรงๆ) แต่มันก็ไม่ in เพราะเขาวิ่ง pace เขา และวิ่งในที่ที่เราไม่ชอบ เช่น city run ที่ต้องวิ่งเป็นกลุ่ม กับคนที่เราไม่รู้จัก เพราะเรามัน introvert

ต่อมาก็ค่อยๆ ลองวิ่งเอง เพราะซื้อรองเท้ามาแล้ว วิ่งคนเดียว งิ่งในฟมู่บ้าน ก็เริ่มพบกับความสงบสุขทางใจ อย่างน้อย เราใช้เวลา 1 ชั่วโมงให้มีคุณค่า ดีกว่าเอา 1 ชั่วโมงมานั่งเครียด และส่วนใหญ่ก็เครียดเรื่องผูชายนั่นแหละ

จากนั้นก็ค่อย ๆวิ่งเรื่อยมา ไม่ลงงาน ไม่สนใจเสื้อ ไม่สนใจรองเท้า ไม่มีแม้แต่นาฬิกาวิ่ง

จากนั้น Covid เป็นช่วงที่เริ่มวิ่งจริงจังละ สบายใจกับตัวเองมากขึ้นละ ผู้ชายย้ายของออกจากบ้านละ บอกตัวเองว่า วิางซะ วิ่งเพื่อลิมๆ เรื่องต่างๆ วิ่งไปให้ครบ 21 วัน อย่าหยุด…สรุปครบ 21 วัน !!! เลยซื้อรองเท้าให้ตัวเองเป็นของขวัญ คู่นั้น คือ Saucony สีเขียวมิ้น

และเริ่ม addict การวิ่งเรื่อยมาก พอวิ่งเราก็เอาเรื่องราวต่างๆ ในแต่ละวันไปคุยกับตัวเองระหว่างวิ่ง ได้คำตอบหลายอย่าง

จากนั้นเพื่อนเริ่มชวนลงงานต่างๆ ก็บ้าไปกับเขา งานโหดที่สุดคือ CM1 สำหรับคนไม่เคยวิ่งเทรล ไปคนเดียว เพราะเพื่อนรออยู่ที่ CM3  ทั้งกลัว ทั้งไม่แน่ใจ แต่จบว่ะ!!! จบแบบเจ็บๆ นี่แหละ พอวิ่งจบเดินเป็นเพนกวิ้นเลย

วิ่งเทรลคนเดียว มันดีนะ มันได้คุยกับตัวเองมากกว่าที่คิดไว้ เพราะปกติไม่คุยกับคนอื่นอยู่แล้ว
มันได้เห็นท้องฟ้า มันได้เห็นต้นไม้ มันได้แง่คิดอะไรหลายๆ อย่าง
เลยชอบวิ่งเทรลต่อมาเรื่อยๆ

ซ่าไปวิ่งมาราธอน …คร่ะ … หนักหน่วงกว่าเทรล เพราะมาราธอน มันคือ กีฬา ในไม่ใช่การออกกำลังกาย หากไม่ซ้อม ไม่มีทางจะวิ่งจบ…แต่จบอีกแล้วว่ะ!!! เฉี่ยว cut off ไป 3 นาที … เดินเปนเพนกวิ้นอีกเช่นเคย

ตอนนี้กำลังซ้อมไปเทรลระยะที่ไกลที่สุดที่เคยทำ คือ CM3 ระยะ 58 Km. เขาให้เวลา 17 ชั่วโมง

วันนี้อยู่ๆ ขณะที่ซ้อม ก็นึกถามตัวเองขึ้นมาว่า…ทำไมเรามาวิ่งวะ…
อ๋ออออ…เราเครียด…เราอยากหนีอย่างรวดเร็ว กระชากเอ็นโดรฟินให้หลั่งเพื่อบรรเทาความเครียดในใจ

ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เราไปถึงไหนแล้วนะ …อ๋อ..กำลังซ้อมไปเทรล

อ๋อ…งั้นเราๆม่ต้องวิ่งเร็วนะ เเต่เราแค่ต้องวิ่งให้ไกล ให้มี Endurance วันนี่เลยวิ่งชิลล์ๆ ไม่มีกด pace ไม่มีอดทน เหยื่อยก็เดิน ค่อยๆไป

จากจุดหนึ่ง…. ไปถึงอีกจุดหนึ่ง
จากวัตถุประสงค์แรก เดินทางมายังวัตถุประสงค์ใหม่…

แม้มันไม่ใช่เป้าหมายเดิม แต่เป้าหมายใหม่ มันก็คุ้ม แม้มันจะเริ่มต้นจากความเจ็บปวด