เพราะทุกอย่าง “มันไม่ใช่เรื่องของเรา” และเราทุกคนล้วนเกิดมาเพื่อภารกิจส่วนตัวของเราเองเราทุกคนล้วนเกิดมาเพื่อภารกิจส่วนตัวของเราเอง

ความเครียดของใคร คนนั้นต้องบริหารเอาเอง
เราแบกความหวังของใครทั้งหมดไว้ไม่ได้ เพราะแค่ลำพังความหวังของเรา เราก็ทำตัวเองผิดหวังแล้วหลายครั้ง

…เรื่องเครียด คือ เรื่องของเธอ ฉันขอคืนให้เธอนะ และฉันจะฟังเพื่อผ่านไป
…เรื่องผิดหวัง ก็เป็นเรื่องของเธอ ฉันไม่เอามาแบกไว้ และฉันจะฟังเพื่อผ่านไป
…เรื่องที่เธอชอบใคร ไม่ชอบใคร ฉันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย ฉันจะฟังเพื่อให้มันแค่ผ่านหูไป

ฉันควรมุ่งมั่นทำสิ่งที่ฉันทำได้ ภายใต้ขอบเขตของฉัน…มันคงจะดีที่สุด
ฉันไม่อนุญาตให้ใครมาล้ำอาณาเขตฉัน เพราะตรงจุดนั้น มัน คือ สิทธิ และพื้นที่ของฉัน
ฉันจะยอมให้เธอ เท่าที่อาณาเขตฉันให้ได้ แต่ฉันจะไม่กลับไปให้จนเกินขอบเขต และกลายเป็นสิ่งธรรมดาที่เธอต้องได้ตลอดไป อีกแล้ว

…เพราะฉันเหนื่อย

เธออยากมีคนเข้าใจมากใช่มั๊ย…

เธอลืมไปหรือป่าวว่า ฉันเองก็เช่นกัน ฉันก็อยากให้เธอเข้าใจฉันบ้าง

ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อรองรับ
เราทุกคนล้วนเกิดมาเพื่อภารกิจส่วนตัวของเราเอง
เธอต้องรับผิดชอบส่วนของเธอให้ดี
และฉันก็จะรับผิดชอบส่วนของฉันเช่นกัน

ไม่ว่าในความสัมพันธ์ไหน ก็ล้วนไม่ควรถูกเอาเปรียบ หรือ เหยียบย่ำ เพียงเพราะ ฉันต้องการจากเธอแบบนี้
แต่คน … ควรหันไปมองตัวเอง ปรึกษาตัวเอง และทำความเข้าใจ ในตัวเอง ทุกความต้องการ ทุกคนต่างมีอาณาเขต

อันไหนไม่ใช่อาณาเขตเรา อย่าไปล้ำ ไม่ว่าจะล้ำโดยพฤติกรรม การกระทำ หรือแค่ทางความนึกคิด

ความคิดออกมาเป็นคำพูด
คำพูดจะออกมาเป็นการกระทำ
การกระทำออกมาเป็นวิถีการดำเนเนชีวิต