เมื่อวานไปเรียน nvc มา ค้นพบสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก คือ เราต้องการ partnership และที่ยึดเหนี่ยว ทำให้นั่งถามตัวเองว่าทำไมถึงต้องการขนาดนั้น ที่ยึดเหนี่ยวเนี่ย มันก็ค้นพบต่อไปว่า เราต้องการที่ยึดเหนี่ยวตอนที่เรารู้สึกเหนื่อย

พอเหนื่อยเราต้องการที่ยึดเหนี่ยว และ partnership , การช่วยเหลือการสนับสนุน , การดูแลเอาใจใส่ , ความสัมพันธ์เชื่อมโยงหรือ connection, ความอบอุ่นและการปกป้อง ทำให้รู้ว่าหากวันใดเราเหนื่อย ความต้องการพวกนี้มันมารอเราอยู่ อันนี้น่าจะเป็นแพทเทิร์นของเรา วันที่เหนื่อยเราต้องเตรียมตัวว่าเราต้องการสิ่งเหล่านั้น

ถามตัวเองต่อไปว่า ต้องการที่ยึดเหนี่ยวทำไมมันถึงกับทำให้เราร้องไห้ออกมาได้ขนาดนั้น เพราะพบว่าเราไม่เคยมีที่ยึดเหนี่ยวเลยตั้งแต่เด็ก เราถูกฝึกให้ไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปหาใคร เราถูกฝึกให้ระบายความรู้สึกจากการอ่าน และการเขียนหนังสือ เราเลยพยายามเป็นที่ยึดเหนี่ยวให้คนอื่นๆ เพราะเรารู้ว่าคนที่ไม่มีที่ยึดเหนี่ยวมันว้าเหว่ขนาดไหน เราทำแบบนั้นเพื่อเติมเต็มให้ตัวเราเอง ดังนั้น ถามตัวเองต่อไปอีกว่า เราจำเป็นต้องมีที่ยึดเหนี่ยวไหม คำตอบคือจำเป็นเพราะว่าเรารู้สึก insecure ดังนั้น เมื่อมาถึงจุดนี้ คำตอบที่ไม่โลกสวย และความเป็นจริง ณ ขณะนี้ ….เราจึงมองเห็น คนๆนึงที่สามารถยึดเหนี่ยวได้ คนนั้น คือ ตัวเราเอง

ก็ ในเมื่อทุกคนมายึดเหนี่ยวเรา ทำไมเราจะยึดเหนี่ยวตัวเองไม่ได้ หรือเราเองต่างหากที่ไม่ยอมเชื่อตัวเองและยึดเหนี่ยวตัวเอง ตอนนี้เราเจอแล้วใช้มันซะ เราไม่ต้องรอให้ใครมายืนยันตัวเรา เรายืนยันตัวเองได้เพราะเราเก่ง! สวย! ดี! ฉลาด! หากไม่มีใคร เรามีตัวเองนะ