เมื่อวานไปเรียน nvc มา ค้นพบสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก คือ เราเปนคนที่ต้องการ partnership และที่ยึดเหนี่ยว ทำให้กลับมานั่งทบทวน ถามตัวเองว่า…ทำไม เรา ถึงต้องการขนาดนั้น ไอ้ที่ยึดเหนี่ยวเนี่ย ….

ทันที…ก็ค้นพบต่อไปว่า เราต้องการที่ยึดเหนี่ยว  ตอนที่เรารู้สึกเหนื่อย

พอความรู้สึกเหนื่อย เกิดขึ้น .. เราต้องการหลายอย่างมาก ทั้งที่ยึดเหนี่ยว /partnership , การช่วยเหลือการสนับสนุน (support) , การดูแลเอาใจใส่ (take care) , ความเชื่อมโยง (connection), ความอบอุ่น (warm) และการปกป้อง (protection)  ทำให้รู้ว่าหากวันใดเราเหนื่อย ความต้องการพวกนี้มันมายืนรอเราอยู่ และสิ่งเหล่านี้น่าจะเป็นแพทเทิร์นของเรา

แปลว่า … วันที่ “รู้สึกเหนื่อย” ….เราต้องเตรียมตัวว่า เราต้องการสิ่งเหล่านี้แน่ๆ เ

แต่เราก็ตั้งคำถามกับตัวเองต่อไปว่า…ความต้องการที่ยึดเหนี่ยว…ทำไมคำนี้ มันสามารถสั่นสะเทือน เราได้มากถึงขนาดนี้ เพราะเราน้ำตาไหลออกมาเลยเมื่อได้ยิน  คำว่า”ที่ยึดเหนี่ยว”

เรานั่งคิด และร้องไห้อย่างหนักอีกครั้ง เพราะพบว่าเราไม่เคยมีที่ยึดเหนี่ยวเลยตั้งแต่เด็ก เราถูกฝึกให้ “ไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปหาใคร” เราจึงระบายความรู้สึกผ่านการอ่าน และการเขียน

หรือนี้ คือ เหตุที่ทำให้เราเป็นคนที่เข้าไปช่วยคนอื่นเสมอ พยายามเป็นที่ยึดเหนี่ยวให้คนอื่นๆ เพราะเรารู้ว่าคนที่ไม่มีที่ยึดเหนี่ยวมันว้าเหว่ขนาดไหน  และที่ เราทำแบบนั้น ก็เพื่อเติมเต็มให้กับความต้องการของตัวเราเอง

เมื่อเจอแหล่งที่มา เราถามตัวเองต่อไปอีกว่า เราจำเป็นต้องมีที่ยึดเหนี่ยวไหม …

คำตอบ คือ จำเป็น เพราะว่าเรารู้สึก insecure ดังนั้น เมื่อมาถึงจุดนี้ คำตอบที่ไม่โลกสวย และความเป็นจริง ณ ขณะนี้  ….เราจึงมองเห็น คนๆ นึงที่สามารถยึดเหนี่ยวได้ “คนนั้น คือ ตัวเราเอง“

ก็ ในเมื่อทุกคนมายึดเหนี่ยวเรา ทำไมเราจะยึดเหนี่ยวตัวเองไม่ได้ หรือเราเองต่างหากที่ไม่ยอมเชื่อตัวเองและยึดเหนี่ยวตัวเอง ตอนนี้เราเจอแล้วใช้มันซะ เราไม่ต้องรอให้ใครมายืนยันตัวเรา เรายืนยันตัวเองได้เพราะเราเก่ง! สวย! ดี! ฉลาด! หากไม่มีใคร เรามีตัวเองนะ