ฝันถึงร้านเล็กๆ ในเมืองเล็กๆ ที่เปิดเข้าไปแล้ว เราจะได้กลิ่นขนมปังหอมๆ อบใหม่ๆ กาแฟ แก้วจิ๋วที่บรรจงทำ กลิ่นเนย สีสันของแยม โหลน้ำผึ้ง

โต๊ะไม้เก่า ถูกปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีขาว

คลุมทับด้วยผ้าลายสก๊อตสีแดง

บนโต๊ะมีแจกันทรงเล็กๆ ที่ถูกบรรจงปักด้วยดอกไม้เล็กๆ มันไม่ใช่ดอกไม้ราคาแพง แต่มันเป็นดอกหญ้าที่ถูกเด็ดขึ้นมาประดับในเเจกันอย่างบรรจง

เปิดเพลงjazz นุ่มๆ เบาๆ

ร้านนี้ไม่มีบรรยากาศที่หรูหรา ไม่ขายขนมปังชิ้นละ 300แต่เป็นร้านแบบ Farmer ชาวอังกฤษ ที่ให้ความรู้สึกว่าแม่ครัวบรรจงอบขนมเพื่อรอต้อนรับกลิ่นหอมของเนย อากาศสบายๆ ยามเช้าร้านมันคงน่ารักมากๆ เลย