อยู่ๆ ประโยคนี้ก็ผุดขึ้นมา ณ เช้าวันหนึ่งหลังตื่นนอนมาได้สักพัก
นิ่งคิดไป มันคืออะไรนะ
หรือการมีชีวิต คือ
การได้หายใจเต็มปอด การได้ลืมตาดูต้นไม้ ดูสภาพแวดล้อมในเมือง
การได้คุย ได้มี connection กับ เพื่อน สัตว์ สิ่งของ สิ่งแวดล้อม และธรรมชาติ
การได้อนุญาตให้ตัวเองได้เป็นตัวเองอย่างแท้จริง
การอนุญาตให้ตัวเองได้ใส่หน้ากากอย่างรู้ตัว
การได้ยิ้ม
การได้เศร้า
การได้กิน
และการได้อยู่กับปัจจุบัน ..ขณะ..
