คนหาบ้าน

เดินทางสุดฟ้า มุ่งตามหาที่พักผ่อน
นั่งโง่ๆ ริมทะเล…ก็โง่ดี
เดินเข้าป่า กลับไปหาธรรมชาติ…บอกช่วยเยียวยา

กลับมาถึง “โลก” สุดท้ายนั่งอยู่จุดเดิม

คน ไม่มีทางพัก…ได้จริง…หากหาใจไม่เจอ

แท้จริง ใจ คือ บ้าน
แท้จริง บ้าน คือ สิ่งสมมุติ
แท้จริง ตัวเอง คือ สิ่งสมมุติ

สุดท้ายจะไม่เคยเจออะไร ที่ไขว่คว้า

หากไม่สามารถ รักษาจิต และใจ ให้สงบ