คนที่ผ่านการเรียนรู้การใช้ชีวิต ฉันลุกขึ้นมา “เริ่มต้นใหม่” ในทุกครั้ง ฉันหาทางเยียวยาตัวเองด้วยการยอมรับทุกความรู้สึกที่ผ่านเข้ามา เพื่อเรียนรู้ด้วยความกลัว แต่พยายามใช้ความกล้าในการยอมรับ และค่อยๆ เรียนรู้เพื่อให้มันผ่านไป

จดหมายถึงผู้หญิงคนหนึ่ง

..คนที่แม่ไม่คุยด้วย 3 เดือน เพราะดื้อที่จะไม่เรียนสายวิทย์
..คนที่ไม่ยอมสอบเข้าเรียนใน กทม  เพราะอยากอยู่นครปฐมมากกว่า
..คนที่ยอมไปเรียน Research Methodolgy ในระดับ ป.โท เพราะเรียนวิชาวิจัยใน ป.ตรีไม่รู้เรื่อง
..คนที่เกลียดอาชีพพีอาร์ที่สุด แต่ทำใจให้รักมันได้มากที่สุด เพราะไม่รู้จะไปทำอาชีพอะไร
..คนที่ไม่ยอมเป็นนักวิจัย แม้เงินเดือนสูงกว่าพีอาร์หลายเท่า แต่มันไม่สนุกเท่างานพีอาร์
..คนที่แต่งงาน 2 รอบ ล้มเหลวทั้ง 2 รอบ
..คนที่ไม่ยอมกลับไปขอเงินอาปาเลย และไม่เคยยอมบอกอาปาว่าไม่มีตังค์และยังติดหนี้บัตรเครดิตตลอดระยะเวลาหลายปี เพราะเงินเดือนไม่พอใช้
..คนที่ตั้งใจเลี้ยงลูกแม้ในวันที่เหลือเงินแค่ 100 บาท แล้วกินของที่ลูกกินเหลือ
..คนที่ไม่กลับไปขอเงินอาปา เพื่อเอาลูกเข้าโรงเรียนแบรนด์เนม เพราะไม่อยากให้ลูกไกลจากฐานะตัวเอง ณ วันนั้น
..คนที่โดนเพื่อนหลอกไปวิ่งเทรล แต่ก็ฮึดวิ่งจนจบ
..คนที่ผ่านมาราธอน ทั้งๆ ที่ไม่ได้ซ้อม
..คนที่ไปถึงระยะ Ultra ด้วยใจที่บอกตัวเองว่า วิ่งไม่ไหวก็เดิน เดินไม่ไหวก็คลานไป คลานไม่ได้ค่อย DNF
..คนที่แบกเป้ไปนอนในป่าคนเดียว 3 วัน 3 คืน

คุณคิดว่า คนๆ นี้ จะกลัวอะไรอีก!!! ใจเธอมันไกลเกินความสูงของเธอไปมากแล้ว